ایسنا: زهرا سجادی، معاون آموزشی و پژوهشی مرکز امور بانوان و
خانوادهی ریاست جمهوری، در نخستین همایش علمی ـ پژوهشی "درآمدی بر
کارنامهی نظام جمهوری اسلامی" که روز دوشنبه، ۱۲ اسفند در تهران برگزار
شد، مشکل اصلی در مسائل مربوط به زنان را در بخش "شاخصهای کیفی و تحلیلی"
دانست. او در توضیح این شاخصها به مواردی همچون "عفاف، دینداری و
خودباوری" اشاره کرد.
سجادی با توجه به رشد آمار پذیرفتهشدگان زن در موسسات آموزش عالی، این
رشد را از آن جهت که باعث ایجاد بحران در عرصهی اشتغال میشود،
نگرانکننده توصیف کرد. او با اشاره به "فشارهای روحی، روانی و اجتماعی
حاصل از این روند، دولت را ملزم به "ایجاد حد و حدود" در پذیرش دختران به
موسسات آموزش عالی دانست. با این حال سجادی توضیح نداد که منظورش از
فشارهای یاد شده چیست.
معاون آموزشی و پژوهشی مرکز امور بانوان و خانواده ریاست جمهوری در
ادامه، اشتغال و حضور زنان در بخشهایی غیر از پزشکی و آموزشی را غیرضروری
دانست.
او گفت: «به عنوان مثال، زنان در بخش فنی و مهندسی میتوانند از درون
خانه خدماتی به جامعه ارائه کنند، بنابراین پیشنهاد ایجاد مشاغل خانگی از
سوی مرکز امور بانوان و خانوادهی ریاست جمهوری مطرح شده تا زمینهی حضور
غیررسمی و انتخابی زنان را در اجتماع فراهم کنیم.»
سجادی سپس با تأکید بر این که "در اسلام تامین اقتصادی خانواده بر
عهدهی مرد گذاشته شده و زنان وظیفهی تربیت فرزندان را بر عهده دارند"،
افزود: «جایگاه رشد فعالیت زنان در جامعه فراهم است، اما خدا آن را از زن
به عنوان تکلیف و مسوولیت نمیخواهد.»
سخنان زهرا سجادی در حالی عنوان میشود که طرح سهمیهبندی برخی از
رشتههای دانشگاهی در دستور کار دولت نهم بوده است و با طرح "بومی سازی"
تحصیل دختران، گامهایی در راستای ممانعت از حضور دختران شهرستانی در
دانشگاههای بزرگ غیرمحلی برداشته شده است.
این طرح با مخالفت گروههای مختلف هوادار حقوق زنان مواجه شده، زیرا
آن را محدودسازی امکانات دختران در تحصیل و مانعی در برابر جابهجایی،
تحرک و تجربهی اجتماعی آنها میدانند.
من موندم این خانم نمی خواد خودش کار کنه به بقیه چی کار داره؟ انقدر کفرم گرفت از حرفاش!!! یکی نیست بگه ابله تو فکر کردی چطور می شه یه زندگی با این همه خرج و مخارج رو یه مرد تنهایی بچرخونه؟ هیچ وقت فکر کردی که امثال ما بی کار بودن رفتن 18 سال درس خوندن؟ هیچ وقت رفتی بچرخی ببینی چند تا خانم مهندس داریم که سمت های کلیدی دارن تو این مملکت؟ هیچ وقت رفتی تو دانشگاه ها ببینی اوضاع درس خوندن خانم ها چطوره؟ هیچ وقت به مغزت فشار آوردی که چرا مثلا تو تمام دنیا اینهمه کشور پیشرفته خانمها کار می کنن و سمت های مهم مملکتی دارن؟
آخه من موندم این خودش مگه خانم نیست داره کار می کنه؟ پس مرض داره داره کار می کنه؟ چرا تا به حال خودش نرفته بشینه تو خونه؟ این آدمها واقعا من رو عصبی می کنن. یه کشوری مثل افغانستان وزیر زن داره تو کابینه اش بعد ما یه مشت آدم بی فکر داریم که فکر می کنن لطف کردن اگه ما رو بفرستن تو خونه!!! خیلی دلم می خواد یه بار این آدم رو ببینم و استدلالش رو بشنوم!