خوب بگذار یه چیزایی رو بگم. طبیعیه که وقتی از کسی می پرسی اونی رو انتخاب می کنه که دوستش داره یا برعکس اونی رو انتخاب کنه که خوش دوستش داره.

اما این صرفا یه دید تئوریکه. آقایون رو نمی دونم ولی برای خانومها بارها پیش میاد که توی انتخابشون می رن سراغ موردی که طرف دوستشون داشته باشه. شاید بزرگترین علت ترس از ترک شدن باشه. بعنی در واقع بسیاری از آدمها به خاطر ترس از طرد شدن یا ترک شدن یا حتی تایید نشدن ترجیح می دن اینطور انتخابی کنن. شاید پیش خودشون هم بگن که نه من خودم دوستش دارم اما خیلی وقتها دلیل ته دل آدم چیز دیگه ایه.

نمی دونم که این نحوه انتخاب درسته یا غلط. قضاوت راحت نیست. اما این رو می دونم که خیلی وقتا انتخاب از روی دوست داشته شدن بعد مدتی آدم رو دچار افسردگی و گاهی عذاب وجدان می کنه. در این موارد خیلی وقتا آدم به این نتیجه می رسه که علاقه یک طرفه طرف مقابل نمی تونه تمام اون خلا رو پر کنه و بدتر از هر چیزی اون وقتیه که به خاطر حس دینی که به ابراز محبت طرف مقابل داری جرات ترک رابطه رو نداری و این خیلی به آدم ضربه می زنه.

از طرفی هم وقتی کسی رو دوست داشته باشی و انتخابش کنی چند تا احتمال اولیه هست. اول اینکه طرف شما رو انتخاب نکنه. این خوب ترین حالته. امکان داره حالا اون به همون دیدی که بالا گفتم انتخابتون کنه و اون وقت اوضاع اصلا خوب نیست. تازه خیلی وقتا وقتی از روی دوست داشتن کسی رو انتخاب می کنی چشمت رو روی خیلی از عدم تشابه و تفاهم ها می بندی. اون وقت یه روز که دیر یا زود می رسه میبینی چقدر اشتباه کردی و حالا یا مجبوری پای اشتباهت بشینی و یا همه چیز رو بذاری و بری. تازه اینا همه در حالتیه که طرف برات فیلم بازی نکنه تو این مدت و رو باشه.

اینا دید منفی رو هر دو انتخابه. اما هر دوی اینا می تونه نتیجه شیرین بده. کسی که آدم رو دوست داره برای یکرنگ شدن با آدم زمان بیشتری می گذاره. کسی که آدم رو دوست داره شاید دقیقا همونی باشه که دنبالشی. کسی که دوستت داره خیلی از اشتباهاتت رو می بخشه اونم خیلی راحت. کسی که دوستت داره برای سختیها و رنجهات وقت بیشتری می گذاره و بیشتر همدلی و دلسوزی می کنه.

از طرفی وقتی کسی رو که دوست داری انتخاب می کنی می دونی که برای داشتنش هر نوع تلاشی می کنی. پس تو هم برای بزرگ شدن رابطت تلاش بیشتری می کنی. وقتی انتخابت عشقته قدر اون چیزی که به دست آوردی رو می دونی و برای رابطت بیشتر دل می سوزونی.

می بینی؟؟؟ اینا همه دو روی یک سکه هستند. اما عجیبتر از همه اینه که تو این دونیای بزرگ خیلی کم هستن رابطه هایی که نخواد هر دو حالت رو داشته باشند. یعنی یک نفر عشقش رو انتخاب کرده باشه و طرف مقابل به دلیل اینکه اون یکی عاشقشه انتخاب کرده باشه!!! کمتر آدمهایی رو می بینی که هر دو عشقشون رو انتخاب کرده باشند یا برعکس!

واسه همینه که من می گم این دنیا پر از خیابونهای یک طرفه است و خیابونهای دو طرفه خیلی کم هستند!

کدوم رو انتخاب می کنی؟؟

اونی که دوستت داره یا اونی که دوستش داری؟؟؟

 

 

جواب و نظر خودم رو یکی دو روز دیگه می نویسم

دیشب بعد از سالها زیر آسمون خدا خوابیدم. تو بالکن البته نه تو خیابون!!!!! قبل این فقط سالهای سال پیش توی خونه خاله اینا تو همدان تو حیاط خوابیده بودم که احتمالا حداکثر برگرده به ۱۲-۱۳ سالگیم.

دیدن یه آسمون پر از ستاره و یه سکوت که فقط صدای حیوانات گاهی می شکوندش به آدم انقدر احساس آرامش می داد که قابل وصف نیست.

آسمون پر از ستاره همیشه پر از زیباییه. داشتم فکر می کردم چقدر دلم می خواد از هیاهو دور بشم. دلم نمی خواست خوابم ببره. چمی دونم شاید یه عالمه شازده کوچولو هم داشتند دیشب از سیاره هاشون بدون دغدغه و هیاهو من رو نگاه می کردند.

گئجه لر گئجه لر آیا باخوب یار سنی یاد المیشم

لب لب لب لب لب

دورموشام، دورموشام اتورموشام هر بیر خیال المیشم

لب لب لب لب لب

لب شیرین لبی لب

لب شکر لبی لب

آی لب شیرین لبی لب

جان لب شیرین لبی لب

سیزمه گل قاش گزووو سن منه ناز المه المه

آی یارم آی جانم

سیزمه گل قاش گزووو سن منه ناز المه المه

آی یارم آی جانم

اهل عشقه بو قدر ناز المه یاخچی دئیر

لب لب لب لب لب

لب شیرین لبی لب

لب شکر لبی لب

آی لب شیرین لبی لب

جان لب شیرین لبی لب

(رشید بهبودف)

 

ترجمه: (اونقدری که من می فهمم)

شبها به ماه نگاه می کنم و یاد تو یارم می کنم.

لب لب لب لب لب

میشینم و پامیشم همه جور خیالی می کنم

لب لب لب لب لب

لب شیرین لبی لب

لب شکر لبی لب

آی لب شیرین لبی لب

جان لب شیرین لبی لب

چشم و ابرو نیا برام ناز نکن

یار من جان من

اهل عشقم انقدر ناز نکن حوب نیست

لب لب لب لب لب

لب شیرین لبی لب

لب شکر لبی لب

آی لب شیرین لبی لب

جان لب شیرین لبی لب

 

(دوستان ترک ببخشید اگه تو ترکیش غلط املایی داره)

نمی شه من یه چند روز برم کره ماه؟ یا چند روز دنیا متوقف شه؟ یا من یهو چند روز بی سر خر برم سفر؟ یا یه اتفاق هیجان انگیز یه زلزله راه بندازه تو زندگیم؟ یا بزنم تو رگ بیخیالی و همه چیز؟ یا کمی فکر کردن رو بذارم کنار تا نفس بکشم؟

دلم یه چیزی می خواد که نمی دونم چیه. واسه خودم عجیباین چند وقت خوشم اما انگار یه چیزی مشکل داره که منم وقت نمی کنم و دوست هم ندارم بهش فکر کنم. آخ اگر می شد حدقل از فکر نکردنم عذاب وجدان نداشتم!!!

ببینم اینجا کسی می دونه چطور می تونم چند روزی تحول ایجاد کنم تو روزگارم؟؟ مثلا کسی جای بکری که بشه بهش یه دختر سفر کنه و خوش بگذره می شناسه؟ یا روش پیدا کردن یه ۱پایه خوب؟؟؟

انگار خوشی زده زیر دلم!!!!!!!!!!

می دونید؟دوری همیشه آدم رو حساس و رنجور می کنه!!!!!!!!

یه وقتایی می شینم فکر می کنم به این که دلم نمی خواد هیچ وقت عزیزام رو از دست بدم. به این که دوست دارم زودتر من برم از این دنیا یا اونا! فکر نکنید دیوونه شدما!!!!!!!!!!!!!!! نه! یعنی هنوز خیلی نه!!!! بعد به این نتیجه می رسم که دلم نمیاد به خاطر من یه لحظه هم غم ببینن. فکر این که حتی یه لحظه غم داشته باشن من رو داغون می کنه. منم کهن دل دیدن رفتنشون رو ندارم.(دور از جون همشون). این میشه که می گم ای کاش یه خبری بشه همه با هم بمیریم :دی

من تا آخر این هفته دیگه تصمیم قطعیم رو واسه رشته ای که می خوام فوق بخونم می گیرم. جرات ندارم بگم اما کلی جذب رشته های تیپ مدیریت شدم. اگر کسی هست که فوق خونده دوست دارم باهاش یه صحبت قبل انتخاب قطعیم بکنم. این روزا که رشته ها رو بررسی می کنم خیلی حس قشنگی دارم. بعد هم دلم می خواد همش رو بدونم.

دل من دیر زمانیست که می پندارد    دوستی نیز گلیست مثل نیلوفر و ناز....

دلم گرفت از آسمون     هم از زمین هم از زمون

تو زندگیم چقدر غمه     دلم گرفته از همه.......