دنیای آدمها

ما آدمها اومدیم تا رو زمین فرصتی برای زندگی داشته باشیم. نمی دونم چقدر قدرش رو می دونیم!؟!

.	خواب شیرین! نه! تلخ!
.	دیشب دوباره خواب دیدم... کنار زمین پینت بال دو فنجون چای دو تا تک تک.... اه! چقدر فراموش کردن سخته! هر قدر بیشتر تلاش می کنم کمتر نتیجه می گیرم....	.
	+ نوشته شده در دوشنبه 1384/10/19ساعت 1:9 AM توسط گل مر بحری \|	.