واسه شکوندن یه دل فقط یه لحظه وقت می خوای... اما واسه این که از دلش در بیاری شاید هیچ وقت فرصت کافی نباشه...

می شه مثل یه قطره اشک بعضیها رو از چشمت بندازی... ولی هیچ وقت نمی تونی جلو اشکیو بگیری که با رفتن بعضی ها از چشمات جاری می شه!

اون وقتی باید قدر دلی که بهت سپردن بدونی که هنوز یه چینی تیکه تیکه نشده. آخه اون چینی دیگه هیچ وقت مثل قبل نمی شه!

شاید تلخ باشه اما حقیقت که داره!!!!

وه چه سخت است این بار              باور تنهایی در میان تن ها...

بیش از هر وقتی یا نمی دونم شاید هم مثل خیلی وقتا (که دردشون کامل به یاد تنم نیست) احساس می کنم بین آدمها تنها شدم. تنها هستم. خدایا این رسم زندگیه یا کارمای اعمالم. کوتاهش کن. التماست می کنم. کوتاهش کن. از سنگم کن. نذار بفهمم چقدر غم دارم. نذار بفهمم چقدر غم دورو برمه!

خدایا سنگم کن... از این روح که درد تمامش رو گرفته درمونده شدم. از این سیاستهای احمقانه دور از انسانیت. خدایا سنگم کن و بهم زبان قاطع بده. بذار این همه درد رو یک جا دفن کنم. دیگه برای دوش من خیلی سنگینند.طاقت ندارم... این همه تنهایی.... سنگم کن خدایا.سنگم کن...