این جور وقتا احساس می کنی خیلی سرباری. واسه همینه که همین نقاب همیشگیت رو بزنی بگذاری دیگران هم فکر کنن همه چی آرومه!

2. عشق بعد از دوست داشتن بارها قدرتمند تر از عشق در نگاه اوله! دیدم که می گمااااااااا

3. دو تا جمله رو یک ماه گذشته روزی هزار بار تکرار می کنم: یکی "چون می گذرد باکی نیست" و یکی "دنیا رو هرطور بگیری همونطور می گرده. بهتره ساده بگیری!"

4. تو دنیایی که آدمها هر روز بیشتر از روز قبل احساس تنهایی در میان تن ها رو دارند، شاید نگاه یک دوست واقعی هم یه دنیا بیارزه. تو این دنیای تنهایی دوست با ارزش ترین داشته آدمهاست

5. رضا گفت روزه تمرین اراده است. اعتراف می کنم این جمله خیلی اثر داشت. با وجود این که 10000 نفر قبلا این جمله رو گفته بودند

6. باید پارو نزد وا داد، باید دل رو به دریا داد، خودش می بردت هر جا دلش خواست .....

7. دیروز شادونه و بابونه 2 ساعتی رفتن خونه خاله اشون بازی. اعتراف می کنم من و جعفر انقدر معتاد این 2 تا بودیم که جعفر همه اش صدای شادونه رو می شنید و همه اش به من می گفت دخترم!!!! بچه ها یه دکتر خوب سراغ ندارید؟ من فکر کنم دیگه اوضوع بدجور حاده!

8. بدون که حال و هوات برام خیلی مهمه! و بدون که اگه فیلم بازی کنی شاید هرگز نفهمم اماهرگز هم نمی بخشمت.

9. روزهای خیلی سختی رو توی کار می گذرونیم. بدجور به دعا نیاز دارم

چشمهاش قرمز بود... دلم یهو بدجوری ریخت...

خیلی دردناکه کسی که برات عزیزه غمی داشته باشه و تو خودت رو عاجز از تسلیش بدونی...

همین!

از جعفر پرسیدم به نظرت بزرگترین دستاورد ما امسال تو زندگیمون چی بود؟ گفت بچه هامون (آخه ما 3 تا بچه خیالی داریم. دو تا دختر یه پسر. به اسمای شادونه، بابونه و داداشی. دخترا پیش من هستن و پسرمون پیش باباش. ترتیب سنیشون هم از بزرگ به کوچیک شادونه، داداشی و بابونه است.)

یکم به سوالم فکر کردم بعد دیدم چقدر راست می گه. این بچه ها در واقع کودک درون ما هستن. اون وجهه شخصیت و حال و هوامون که خودمون خیلی وقتا زندگیش نمی کنیم. ما هر دومون چون دوتا آدم مثلا بالغ بودیم، خیلی وقتا نه راحت حرفمون رو منتقل می کردیم و نه احساسمون. حالا این بچه ها اومدن به راحتی جایی که ما معمولا رعایت می کردیم و به خاطر طرف مقابل حرفهایی رو نمی زدیم یا مواردی که دلخور می شدیم و نمی گفتیم رو کاملا با لحن و زبانشون تحت تاثیر گذاشتن.

خود من جنبه شیطون و سرطق (یا سرتق یا سرطغ یا سرتغ)وجودم رو کاملا با شادونه پر می کنم. چیزی که تو سال اول زندگی مشترک خیلی وقتها سرکوبش هم کردم. (مهدی نمونه های این هنرهای شادونه رو دیده. یهو سرخود دوست داره عموشو دعوت کنه شام خونه. حالا کاری نداره که ما تازه 8 شب خودمون می رسیم خونه و اصلا شاید خونه مرتب نباشه و این چیزا.)

به هر حال این راهکار بچه های خیالی تو زندگی ما واقعا تحولهای مهمی ایجاد کرده و خیلی از زمانهایی که می تونسته مسئله ساز باشه رو مدیریت کرده. واقعا توی روابط به آدمها پیشنهادش می کنم. مخصوصا آدمهایی مثل من و جعفر که معمولا کودک وجودمون رو خیلی بال و پر نمی دیم.

هی اومدم جواب ندم دیدم نمی شه. طرف مثلا داره واسه من درد دل می کنه خبر نداره ما تو چه حالی هستیم. همین شد که توضیح دادم:

ببینید اولا که اون شرکت خصوصیه نبود که نون و برق وگاز و بنزینتون رو گرون کرد. برید  خر اونی رو بچسبید که همه چیز رو گرون کرد بعد هم 40 تومن داد بهتون خوشحال باشید! ثانیا شما خودت رو بذار جای ما صاحب کارای بیچاره: اولا که شما پول برداشتن یارانه رو می گیرد حالا کم و زیاد اما یه چیزی هست که مثلا دلتون خوشه. حالا ما رو ببینید که این طرف چه هزینه هاییمون زیاد می شه. مصرف برقمون چندین و چند برابر یه خونه است پس ببینین تو این سیستم تساعدی چقدر باید پول برق بدیم. همین طور واسه آب و گاز و این چیزا. کارمون با پیک و آژانس و حمل و نقله و باربریه که هزینه هاشون چند برابر شده. قیمت همه مواد مصرفیمونم که خدا رو شکر داره می ره بالا. یارانه شما رو هم که به شرکت نمی دن. حالا شما به من بگو این سهام دار بیچاره شرکت خصوصی که تازه از اول این ماه کلی به هزینه هاش اضافه هم شده و کلی قانون و قواعد براش گذاشتن که افزایش قیمت کالا نده باید دقیقا چی کار کنه که بتونه بیشتر حقوق بده به کارمنداش؟؟؟؟

حرف از گرون کردن کالا که می زنیم می شیم جزو دار و دسته این برادرمون که سیستم هدفمند سازی راه انداخته! حقوق زیاد نکنیم می شیم شمر و قشر سرمایه دار ضعیف کش! حقوق رو یه روز دیر و زود بدیم همه کارمندا سرمون خراب می شن. آخه موندم این مردک داشت این هنر رو از خودش می ریخت چند دقیقه به این طرحش فکر کرد که مردم رو انقدر راحت بدبخت کرده؟؟؟

بعد می ره همه جا جار می زنه که این پوله زیاد هم میاد پس انداز کنین! آخه آدم حسابی نکنه تو توی کره ماه زندگی می کنی! تازه دستور هم می ده که این پول حلاله تمیزه خرجش نکنین قاطی پولاتون نکنین! ایشون مودبانه با این حرفشون دارن می گن شما هر چی پول درمیاری کثیف و حرومه فقط پول ایشون حلاله.

راست گفت اون بزرگی که گفت " از ماست که بر ماست!" حالا بشینیم خوشحال باشیم که همه رو کرده گدا صفت و دوزار می ندازه کف دستشون و عوضش مردم رو به جون مردم می ندازه. ما میشیم آدم بده واسه کارمندامون و خودمون هم در حد مرگ زیر فشار هزینه ها!

ببین یه ذره آدم چطور می تونه .............. ولش کن!

اما دیدن این سریال طبعا یه سوال مشخص رو تو ذهن همه میاره: آیا دوست داری آینده ات رو ببینی؟

راستش من به شخصه دوست دارم آینده ام رو ببینم اما مشکلم اینه که بقیه هم آینده اشون رو می بینن. این قسمت قضیه واسم اصلا جذاب نیست!

عکسای شب سال نو رو کنار زندان دیدم. دلم گرفت. نه الزاما به خاطر زندانیهای جنبش. به خاطر همه اونایی که تو این روزا غم دارن. اونایی که کسی رو از دست دادن، اونایی که از عزیزاشون دورن، اونایی که تنهان، اونایی که دلشون برای کسی می تپه که نمی تونن داشته باشنش. آدم غصه می خوره که می بینه تو زمانی که اکثر مردم کشور خوشجالن عده ای خنده به لبشون نمیاد.

به هر حال سال نو مبارک!